 |
|
De dierenrechtenbenadering |
|
”Goede resultaten rechtvaardigen geen slechte middelen” |
|
| Verdedigers van dierenrechten zijn van mening dat er strikte ethische regels gelden voor wat wij met dieren kunnen doen. Sommige dingen zijn niet geoorloofd, ongeacht de omstandigheden. Verdedigers van dierenrechten zijn dus van mening dat er voor de omgang met dieren niet onderhandelbare verboden gelden. Vinden dat dieren rechten hebben is een ding, precies aangeven wat die rechten zijn, is nog iets anders. De op dierenrechten gebaseerde benadering kent dan ook gematigde tot zeer radicale aanhangers. De meest vergaande opvatting is dat dieren en mensen gelijke rechten hebben. Uiteraard rechten als vrijheid van meningsuiting daargelaten. Maar dieren hebben in deze opvatting wel het recht niet gedood te worden voor menselijke doelen, behalve als dat uit zelfverdediging gebeurt. Aan het andere einde van het spectrum staat de opvatting dat dieren het recht hebben met respect en humaan behandeld te worden. Kort geformuleerd: we mogen dieren geen vermijdbaar ongerief bezorgen. Nog gematigder opvattingen sluiten het houden en slachten van vee niet uit. Er is dus een stevige tegenstelling tussen de nutsbenadering en de dierenrechtenbenadering. De nutsbenadering laat morele ruimte voor het schenden van "dierenrechten" als dat per saldo leidt tot meer welvaart of geluk. De dierenrechtenbenadering laat die ruimte niet. Enkele voorbeelden van uitspraken op basis van de dierenrechtenbenadering: “Dieren zijn onze slaven niet.” “Dieren hebben een intrinsieke waarde die gerespecteerd moet worden.” “Dierproeven zijn onaanvaardbaar, ongeacht de voordelen die er mogelijk mee worden bereikt .” |
|